काव्यांगण

दुखः येतंसोबत घेऊन आसू  सुख येतं सोबत घेऊन हसू  दोघांचीही कूस शेवटी एकच असते , म्हणूनच ती एक पाठशिवणी असते .

भरून घ्यावा हृदयात श्वास . उगीच सोडायचे नाहीत निश्वास  जगणं हाती आलंच तर .....उरत नाही मग नुसतेच भास , आभासांना मन असतं.. केवळ एक सावली नसते , नि सावलीच्याही मागे एक प्रकाशाचे झाड असते . j